Kiedy ostatnio zdarzyło Wam się 4 razy z rzędu przejść całe demo konsolowej gry? Przyznam, że byłem dosyć sceptyczny wobec State of Decay, jednak zręcznościowa i nieco chaotyczna walka oraz liczne bugi nie zniechęciły mnie

Kiedy ostatnio zdarzyło Wam się 4 razy z rzędu przejść całe demo konsolowej gry? Przyznam, że byłem dosyć sceptyczny wobec State of Decay, jednak zręcznościowa i nieco chaotyczna walka oraz liczne bugi nie zniechęciły mnie. Z pewnością sprawię sobie pełną wersję.

State of Decay można w uproszczeniu określić jako połączenie GTA, DayZ oraz The Walking Dead (tej od Telltale). Mamy otwarty świat, pełen samochodów, domów, sklepów, mamy mechanikę zmierzającą w kierunku realizmu, która jednocześnie nie przeszkadza w radosnym miażdżeniu czaszek Zed-ów. Mamy wreszcie rozbudowany system relacji pomiędzy postaciami, grupami.

Na koniec historyjka z gry. Ugryziony członek grupy potrzebował antybiotyków. Nie wiadomo skąd je pozyskać, więc wszedłem na słusznie wysokiego, lokalnego BTS-a i rozejrzałem się po okolicy. Nie znalazłem apteki, nie znalazłem przychodni ani szpitala. Na horyzoncie pojawiła się klinika weterynaryjna. Antybiotyki to antybiotyki. Podjechałem więc do weterynarza moim czarnym, klasycznym muscle car'em i zabrałem co trzeba. Pomruk pięciolitrowego silnika V8 zaciekawił lokalnych zedów, które w naturalny sposób potrafią formować się w hordy. Taką hordę można potraktować rozpędzonym samochodem, można też wejść na dach, rzucić pomiędzy nich flarę i podpalić mołotowem. Możliwości jest zaskakująco dużo.

2013-06-21 09:05:46

skomentuj

Nikt dzisiaj nie powie, że nie lubi starych gier

Nikt dzisiaj nie powie, że nie lubi starych gier. Wyjątkowo trendy jest grać lub chociaż rozmawiać o 8 czy 16-bitowym gamingu. Ja też lubię starocie - na przykład pierwszą część Crysis, w którą teraz cisnę na x360. Po raz pierwszy na niej zagrałem przedwczoraj czyli po 6 latach od premiery. Kilka miesięcy temu miałem okazję rozpoznać trójkę, która co prawda jest ładna, ale ja jestem zbyt wybredny w temacie szuterów. W życiu uczciwie ukończyłem tylko dwa FPS-y (z przyjemnością opowiem o nich innym razem).

To co mi się spodobało w Crysis to oczywiście widoczki. Grafika jest wciąż bardzo dobra, cieszy też malownicze nurkowanie oraz rozbudowana interakcja z otoczeniem. Przyjemnie używa się funkcji nanokombinezonu, a przeciwnicy, choć są tymi głupszymi koreańcami to potrafią nawet zgrabnie flankować. Dodatkowy plusik za dźwięk i odrzut karabinu snajperskiego. Czuje się moc.

Lubię od samego rana dokładnie wiedzieć co będę robił wieczorem.

2013-06-18 05:56:41

skomentuj

Dotarłem mniej więcej do połowy fabuły L

Dotarłem mniej więcej do połowy fabuły L.A. Noire. Zrobiło się dość monotonnie. Oglądam kolejne, chyba już czwarte, nagie ciało zabitej kobiety. Z pewnych źródeł wiem, że klimat jeszcze się zdąży odświeżyć i zagęścić.
Jednak to co mnie w tej grze najbardziej uderza to nieprawdopodobne marnotrawstwo. Jak można zrobić tak olbrzymie, zróżnicowane miasto i nie dać graczowi żadnych prawdziwie interesujących powodów do jego eksploracji?

2013-06-13 07:42:25

skomentuj

starsze index nowsze



Onegdaj pisałem, że...

Prowadzę bloga "Gry dla dorosłych" od 19 lutego 2013 roku. Oto niektóre z wcześniejszych tekstów:


2014-04-14

Miniony weekend może nie był permanentnie ekstatycznym świętem Skyrima, ale udało się osiągnąć kilka założonych celów

2016-03-16

The Division jest tak dobre, że od dwóch dni nie miałem nawet czasu by przyjąć tygodniową dawkę mojej ulubionej popkulturowej strawy czyli serialu The Walking Dead

2014-09-24

Nie rozczulałem się tutaj ostatnio nad swoimi bojami, bo też nie było nad czym