Im dalej w las tym gorzej

Im dalej w las tym gorzej. Oczywiście Heavy Rain może się podobać, ale mam wrażenie, że 1/3 scen jest zbędna albo kiepsko wyreżyserowana. Może to wina kiepskiego przekładu, może "teatralnego" dubbingu, może samego scenariusza? Nie chce mi się nawet przełączyć na oryginał aby porównać. Chcę po prostu skończyć swoją wersję historyjki o mordercy origami i zapomnieć. Beyond: Two Souls też raczej wykreśliłem z listy rzeczy do zagrania. Gdzie jest problem?

Ta gra nie ma rytmu. Są cudownie skomponowane sceny, napięcie buduje każdy krok, każda błahostka. Wszystko pęka w dialogach. Wybór akcentu emocjonalnego podczas wypowiedzi burzy całą dotychczasową rozmowę. Kwestie padają z czapy, nie wynikają z poprzednich. Możesz być supermiły, potem wrzasnąć jak furiat by za chwilę znów przemienić się w chłodny aloes. Rozmówca będzie reagował w stosunku 1:1. Gra miała mieć charakter filmowy, ale zabrakło tego co najważniejsze - zachowania związków przyczynowo-skutkowy, ale nie tych w szkielecie głównej historii tylko w scenach rozmów. Mnie to śmieszy, a survival horror chyba nie powinien. Kiedy nastrój pryska zaczyna się czepialstwo. No i już lecimy z górki...

Prawda może też być taka, że moja umiarkowana niechęć do HR mogła narodzić się w przerwach pomiędzy posiedzeniami. Nie potrafiłem się powstrzymać i znów stałem się Johnem Marstonem. Howdy! Howdy! Howdy!

2015-06-26 06:31:01

skomentuj

Nie mam zbyt dużego pojęcia o fabule nowego Batmana

Nie mam zbyt dużego pojęcia o fabule nowego Batmana. Nie wydaje mi się jednak by ta wiedza była jakoś specjalnie potrzebna do poczynienia kilku spekulacji. Zastanawiam się od rana - o co tak naprawdę chodzi Batmanowi?

Zrodzony z zemsty, okuty w technologie XXII wieku, pozbawiony podejrzanie nadprzyrodzonych mocy. Nie strzyka z nadgarstków superlepką pianką do golenia, nie jest w stanie nieuzbrojonym okiem prześwietlić bieliznę Seliny, podobno nawet jest śmiertelny. Oto jego największe atuty. Wszystko było dużo mniej skomplikowane gdyby jego nadludzka siła, spryt czy ponadprzeciętna odporność były efektem zażytej w młodości kąpieli w kociołku lokalnego szalonego naukowca. Można by go wtedy postawić w korowodzie przebranych w spandex dziwaków.

Pozostaje jednak człowiekiem. Równym chłopem, który chce wyrwać chwasty wyrosłe na ulicach rodzinnego miasta. Czy aby na pewno? Facet ma dostęp do najnowszych zdobyczy techniki - rakiety, zdalnie sterowane (inteligentne?) maszyny śmierci, wszelakie gadżety. On jednak woli mozolnie zwalczać złoczyńców swoim przyciężkim kung-fu. W pojedynkę. Tylko nie mówicie mi, że ma jakieś urazy z dzieciństwa. Nie zauważyliście, że to kawał ogarniętego chłopa, a nie cherlawy, nastoletni Brusik? Wydaje mi się, że Batman nie chce załatwić sprawy, on po prostu czuje się dobrze w manichejskim tańcu z Jokerami, Bane'ami, Pingwinami. Postaciami do szpiku kości złymi, ale posiadającymi przynajmniej wiarygodne uzasadnienie swego postępowania.

Nie szukam w geekkulturze drobiazgowego realizmu, ale będąc pozbawionym łatwego zrozumienia motywu protagonisty nie mam możliwości identyfikacji. Zaś bez tego ostatniego nie ma mowy o kulturze. Pozostaje tylko mordobicie, mortal kombat, pusta rozrywka. Na pohybel Strasburgerom gier video!

2015-06-25 05:46:34

skomentuj

Pozazdrościłem Xboksowi wstecznej kompatybilności i pożyczyłem sobie PS3

Pozazdrościłem Xboksowi wstecznej kompatybilności i pożyczyłem sobie PS3. Przyświecają mi dwa cele:
- wypełnienie pustki po Sami Wiecie Czym,
- nadrobienie kilku ważnych zaległości z przeciwnego obozu poprzedniej generacji.

Na pierwszy ogień poszedł Heavy Rain. Gra jest dość leciwa, premierę miała w lutym 2010 roku, ale nie warstwa wizualna nie razi zbyt często. Siódma generacja konsol wciąż dość skutecznie broni się przed zasypaniem popiołem historii. Co prawda konieczność oczekiwania na niekończące się instalacje, koszmarne tempo nawigacji po PS Store czy niezbyt ergonomiczne ustawienia mogą wkurzyć, ale konsole służą do grania, a nie podziwiania dashboardu.

Zawsze ciekawiła mnie historia przedstawiona przez Davida Cage'a. Kilka razy powstrzymałem się przed obejrzeniem całości na youtube, zaliczyłem jedynie demo. Dwukrotnie. Od wczoraj gram w grę.

Wciąga od pierwszej sceny. Można nabijać się z mycia zębów, wycierania po prysznicu czy, jakże rzadko występujących w grach video, scen mikcji. Można się śmiać z festiwalu QTE. Można, a nawet należy, irytować się na niecodzienny sposób sterowania postacią. Jednak mimo wszystko Heavy Rain stanowi rewolucyjne dzieło w dziedzinie narracji w grach video. Od pierwszego wejrzenia pokochałem te długie, pozbawione akcji sceny w których bohater siedzi i przeżywa, a kamera sennie snuje się wokół niego. Nie szukam wtedy przycisku "pomiń" tylko staram się współodczuwać jego emocje, jego lęki, przytłaczającą codzienność. Jako, że bohaterów mamy czterech, to wachlarz emocji jest nieco bardziej rozbudowany - domyślam się bo jak na razie "ograłem" jedynie 6-7 scen. Chcę więcej.

2015-06-23 09:45:53

skomentuj

starsze index nowsze



Onegdaj pisałem, że...

Prowadzę bloga "Gry dla dorosłych" od 19 lutego 2013 roku. Oto niektóre z wcześniejszych tekstów:


2015-04-01

Dzień powszedni Bloodborne Po kilku dniach gry i niezliczonej liczbie śmierci zadanej mi widłami, siekierami, ostrymi zębami, tudzież garłaczami, zaczynam traktować Centralne Yharnam jak własny dom

2013-09-23

To, że ostatnio milczę, nie oznacza, że na poważnie zająłem się karierą zawodową

2015-07-07

W 2007 miałem okazję obejrzeć film Reign Over Me. Historia jest prosta - Charlie nie potrafi pogodzić się ze utratą żony i dwóch córek