Cały wczorajszy wieczór spędziłem z Assassin's Creed: Unity

Cały wczorajszy wieczór spędziłem z Assassin's Creed: Unity. Pod koniec byłem naprawdę wkurwiony. Straszliwie mi żal ekipy, która z niezwykłą pieczołowitością odtworzyła śródmieście XVIII-wiecznego Paryża. Wykonali kawał niemalże doskonałej roboty, zaprezentowali najpełniejszy z otwartych światów miejskich. Wrażenie wizualne jest totalne, ubisoftowy Paryż zachwyca każdym szczegółem, jest zróżnicowany i pełen klimatu. Tłumy na ulicach robią spore wrażenie - oczywiście, że apetyt rośnie w miarę jedzenia - od syntetycznych paryżan oczekiwało by się jeszcze więcej. Każdy z nich mógłby mieć jakiś dom, konkretny zawód, rodzinę, unikalne problemy itd. Cierpliwie zaczekam na takie rzeczy w następnej generacji.

W grach z otwartym światem jestem fanem snucia się bez celu, patrzenia na szyldy, analizowania rozwiązań architektonicznych, obserwowania towarów na straganach czy kostiumów u NPC. Unity wygrywa wszystko. Spory udział w tym zwycięstwie ma zgodność historyczna. Odpaliłem mapy Google i porównywałem obrysy budynków w grze z tymi rzeczywistymi. Myślę, że gdzieś po połowie wątku głównego będę mógł bez dodatkowe wsparcia prowadzić wycieczkę Bastylia - Luwr - Pałac Luksemburski - Panteon.

Niestety całości zabrakło kilku drobiazgów. Perłę została zanurzona w gnoju. Pomimo licznych łatek gra nadal chrupie. Czasami w cutscenkach (czapki z głów za modele twarzy postaci!), rzadziej w samej grze - przytnie aż przykro. Raz zawiesiła się całkowicie. Wejście w tłum, który z dystansu wygląda bardzo przekonująco, obnaża poważne problemy z detekcją kolizji. Bizantyjski HUD-u jest przesadzony, pierdoły zajmują 1/4 ekranu, na szczęście można to wszystko wyłączyć. Niestety nie da się grać bez wskaźnika zdrowia, gdyż samo się nie regeneruje, a nieco trudniejsza niż zwykle walka wymaga nieustannego baczenia. Obok paska zdrowia wyświetla się nasza ranga w grze oraz nick PSN. Po co, do jasnej cholery, przez kilkadziesiąt godzin rozgrywki mam patrzeć na świetnie znany mi login? Niezbędna w sekcji "znajdźkowej" minimapa mogła by być przesunięta bliżej rogu ekranu, dlaczego pozostawiono takie duże marginesy? Na szczęście można pozbyć się ikonki "teraz szybko klepaj kontrę", przez co walka staje się całkiem ciekawa.

Fabuła jest wciągająca, gra ma naprawdę dobrą reżyserię, niestety cutscenki bywają poszatkowane loadingami, Nie tyle długimi co częstymi. Poza tym nie po to twórcy osadzili w grze tyle ciekawego materiału aby podczas ładowania raczyć gracza czarnym ekranem. Hańba.

Jak widzicie pierwsze wrażenie jest ambiwalentne. Można AC:Unity szanować, można być pod wielkim wrażeniem, ale nie wiem jeszcze czy można ją pokochać.

2015-04-01 08:26:02

skomentuj

starsze index nowsze



Onegdaj pisałem, że...

Prowadzę bloga "Gry dla dorosłych" od 19 lutego 2013 roku. Oto niektóre z wcześniejszych tekstów:


2016-07-29

Ocknąłem się na stromym stoku ośnieżonego wzgórza. Przenikliwy, mroźny wiatr poruszał konarami wielkich drzew i wciskał się we wszystkie szczeliny mojego odzienia

2013-06-21

Kiedy ostatnio zdarzyło Wam się 4 razy z rzędu przejść całe demo konsolowej gry? Przyznam, że byłem dosyć sceptyczny wobec State of Decay, jednak zręcznościowa i nieco chaotyczna walka oraz liczne bugi nie zniechęciły mnie

2015-05-12

Kolejna gra, którą po cichutku skończyłem, był The Wolf Among Us. Jestem fanem koncepcji "wykastrowanej przygodówki" by Telltale - jasne więc było, że po kilkunastu godzinach dobrej zabawy z TWD musiałem spróbować i innych tytułów