Nauczyłem się w końcu grać w Gwinta

Nauczyłem się w końcu grać w Gwinta. Przyznam, że początki miałem bardzo trudne, olałem temat. Nie skupowałem kart, nie wygrywałem nowych. Teraz, kiedy płatanie utopców już nie jest wyzwaniem pomyślałem, że to najwyższy czas by zająć się wiedźmińską karcianką.

Googlnąłem za "gwint wiedźmin poradnik" i już wiem wszystko. Nie miałem kukieł - manekinów - najciekawszych kart w talii królestw północy. Można, za ich pomocą, zdejmować z pola bitwy inne kary, przegrywając rundę, ale i znacznie poprawiając swoje szanse w dwóch kolejnych. Pucharki przybywajcie!

Wczoraj zostałem mistrzem pięściarstwa. Jeszcze nie arcymistrzem, bo czeka mnie kariera zawodowa, ale pokonałem Olafa. Było to zaskakujące przeżycie - na tyle mi się spodobało, że dla wprawy powtórzyłem ta akcję - z tym, że nie na arenie, a w lesie.

2015-06-05 07:59:49

skomentuj

starsze index nowsze



Onegdaj pisałem, że...

Prowadzę bloga "Gry dla dorosłych" od 19 lutego 2013 roku. Oto niektóre z wcześniejszych tekstów:


2015-06-23

Pozazdrościłem Xboksowi wstecznej kompatybilności i pożyczyłem sobie PS3. Przyświecają mi dwa cele: - wypełnienie pustki po Sami Wiecie Czym, - nadrobienie kilku ważnych zaległości z przeciwnego obozu poprzedniej generacji

2014-11-06

Wczoraj mieliśmy pierwszą środę miesiąca, wypadało więc niezwłocznie po przyjściu z pracy uruchomić PS4 i ściągnąć nowości dostarczane w ramach PS+

2018-01-31

Jest w Zeldzie taka scena. Wyjątkowo piękna jest to scena. Opowiem wam o niej. Budzisz się w hotelo-stadninie, która powinna być gospodą, ale Zelda robi co może aby odciąć się od proweniencji pseudo średniowiecznego fantasy