Sto sześćdziesiąt godzin w trzy tygodnie, które minęły już od premiery

Sto sześćdziesiąt godzin w trzy tygodnie, które minęły już od premiery. Straszliwie dużo grania za mną i całkiem sporo przede mną. Praktycznie nie ruszyłem tabunów pytajników na Skellige. Jedynie te, które wypadły po drodze.

Teraz to zupełnie inna gra. Gdzieś w okolicach piętnastego poziomu postaci mój Geralt ze zwierzyny przemienił się w łowcę. Związane jest to z założeniem rynsztunku kota (teraz posiadam już jego trzecią iterację) oraz nakładem punków postaci jaki włożyłem w szybkie ataki oraz trans bojowy. Gra stała się łatwa. Oleje i eliksiry inne niż Jaskółka czy dekokt natychmiastowo przywracający życie stosuję od wielkiego święta. Nie znaczy to, że nie mam godnych przeciwników. Mam. Wczoraj pokonałem Harrisi, gigantycznego pająka, który był dobre 8 poziomów wyżej, nosił ikonę czerwonej czaszki. Bez większego trudu. Podobnie jak walka na pięści z jaskiniowym trolem. Nie wierzyłem, że to może się udać, a jednak.

Nie boję się kolejnego starcia, nie zapisuję kompulsywnie gry co 3 minuty. Nie penetruję każdego zakamarka w poszukiwaniu świętego Graala. Mam już wszystko, a to czego czasami mi brakuje mogę nabyć - stać mnie. Świat, który nie awansuje wraz z protagonistą okazał się być fascynujący tylko w pierwszej fazie eksploracji. Nie wyobrażam już sobie przeciwnika, który byłby w stanie na dłużej zablokować mi drogę. No chyba, że tym przeciwnikiem będzie glitch.

2015-06-09 07:22:03

skomentuj

starsze index nowsze



Onegdaj pisałem, że...

Prowadzę bloga "Gry dla dorosłych" od 19 lutego 2013 roku. Oto niektóre z wcześniejszych tekstów:


2015-04-03

Są tacy, którzy powiedzą, że najbardziej growym serialem 2015 roku jest Better Call Saul

2014-12-04

Pierwsza środa miesiąca. Od razu po powrocie z pracy sprawdzam ofertę PS+. Nic

2015-02-04

Wspiąłem się wczoraj na te duży mostek. Wiecie, taki harrański Golden Gate. Chwilę kombinowałem szukając sensowne drogi na górę, nie znalazłem, wybrałem więc spacer po linie